Jałowiec rozesłany

*lepkie oczy* czyli technika bliżej znana z
serii książek o Georgii Nicolson

Czuję się okropnie. Mam wrażenie, że ten dzień nie należał do fajnych, a jednak nie działo się zupełnie nic. Znowu przez pół nocy nie mogłam zasnąć. Kręciłam się i przewracałam z boku na bok. Co dziwniejsze, od jakiegoś czasu czuję się bardzo sfrustrowana, chociaż nie do końca mam ku temu powody. Pogadałam sobie dzisiaj rano z unni, która pocieszyła mnie tym, że ona zostaje w domu i musi sprzątać. Zjawiłam się w szkole trochę wcześniej, żeby ogarnąć matmę, z której i tak niewiele zrozumiałam. Później przebimbałam cały angielski na nic nie robieniu, na dwóch polskich trochę się ożywiłam, niestety tylko i wyłącznie dzięki zbawczej mocy kawy z automatu( a takich kaw wypiłam dzisiaj chyba z 5 T_T). Później czekały mnie dwie religie, kiedy to już powoli zaczynał mnie łapać dół. Pół lekcji przeleżałam Marcie na ramieniu, nie wiedząc co ja właściwie robię dzisiaj w szkole. Jedynym pozytywnym aspektem dzisiejszego dnia było to, że na drugiej lekcji religii zaczęliśmy śpiewać kolędy i śpiewaliśmy je już do końca. Katechetka pocinała na gitarze, a mnie jakoś udzieliła się świąteczna atmosfera. Ola jak zwykle poratowała mnie kubusiem. Soczek marchewkowy to coś, co Nana lubi najbardziej w świecie. Kiedy wróciłam do domu, po prostu padłam na łóżko. Spałam trochę, a kiedy już w końcu udało mi się wybudzić strasznie rozbolała mnie głowa. Nie czuję się niestety dużo lepiej, więc niedługo pewnie znowu się położę. Miałam w planach grzecznie poczekać, aż baka fansubs wreszcie doda tłumaczenie następnych odcinków 'Faith', jednak chyba nie zapowiada się na to w najbliższym czasie. Od pierwszego epizodu drama absolutnie niezwykle mi się podoba, więc chyba po prostu resztę obejrzę po angielsku.  Zostały mi już tylko dwa odcinki 'Dream High 2' No i nie wiem co później. Może dokończę którąś z kiedyś zaczętych dram, albo obejrzę wreszcie jakieś anime.

Nana świruje ;p

 Anime akurat nie oglądałam już bardzo dawno, więc w święta jako przez czas tak zwanego 'nawrócenia' powinnam się za jakieś zabrać. Mam dużo planów na święta, chociaż są niezbyt konkretne. Chciałabym czytać, oglądać, relaksować się i pooglądać kpopowe koncerty + może do tego koncert Within Temptation i Linkin Park. W ciągu dalszym odliczam dni do końca tego tygodnia. Jeszcze na dobre się nie zaczął a ja już czuję się jak wrak człowieka. Jedynym plusem tego wszystkiego jest wigilia klasowa w piątek, na którą razem z Olą upieczemy ciasto o dość dziwnej nazwie. Nazywa się 'Cycki murzynki'. Może brzmi dość... nietypowo, ale obiecuję, że jeśli tylko wypiek nam się uda, to wstawię tutaj jego zdjęcie:) W czwartek za to idziemy z profesorami od polskiego i historii na jakiś wykład, czy tam spotkanie, więc przynajmniej ominą nas dwie lekcje,a w tym matma(dzięki dzięki dzięki). Jeśli chodzi o mnie i mój dzień chyba tyle. Jeszcze jedną ciekawą rzeczą, o której chciałabym wspomnieć jest zabawne zdjęcie, które moja przyjaciółka Minhae wysłała mi w wakacje. Zdjęcie jest jej autorstwa, zapewne z wizyty w jakimś botaniku ~

Jałowiec rozesłany "Nana"

No a teraz chciałabym zaserwować wam trochę koreańskich pre-debutowych zdjęć. Jeśli chodzi o fanów każdego rodzaju muzyki, nie tylko kpopu, to zdjęcia idoli przed debiutem zazwyczaj stanowią interesującą kwestię :)

TOP z Bigbang - stracił ponad 20kg w zaledwie 40 dni. Jego zgłoszenie do wytwórni zostało odrzucone kilkukrotnie, ponieważ był 'zbyt puchaty'. No cóż, tylko pozazdrościć motywacji :) Sama jestem wielką fanką  TOPa, bo nie tylko ma świetny głos, ale też świetnie wygląda, a fakt, że sam był w stanie na to zapracować jest zwyczajnie godny podziwu ^^.

Hyuna również straciła około 20 kg, po tym jak została porównana do Shin Jung Hwan. Nie od dzisiaj wiadomo jednak, że każda dziewczyna bierze sobie do serca takie uwagi, i chce, by jakiekolwiek podstawy do takich porównań jak najszybciej zniknęły :)

Kang Sora, gwiazda dream high 2 oraz żona Leeteuka w 'We got married'.

Sunhwa (Secret) 

Patrząc na przykład wielu koreańskich idoli, gdy przyjdzie porównać nam ich obecne zdjęcia, i te sprzed debiutu, zazwyczaj jesteśmy w szoku. Nie tylko przez ogromne straty kilogramów, ale też dzięki świetnej pracy wizażystów w wytwórni ^_^

Ta piosenka Lunafly, to ostatnia rzecz, którą chciałabym się dzisiaj z wami podzielić. Dobranoc:)

Weekend + książki 2012

Niedziela była ciężka. Plany na spędzenie tego dnia miałam od początku do końca bardzo ambitne, jednak nie udało mi się do  ich zrealizować. Bardzo chciałam się pouczyć, jednak skończyło się na chęciach, które niestety nie były poparte żadnym zapałem. Minhae wróciła z Krakowa i właśnie z nią gadam, więc nareszcie czuje się jakby wszystko było na swoim miejscu. Rozmawiamy o naszych ulubionych głosach w kpopie. Muszę jutro porządnie ogarnąć matmę, bo nie było mnie na większości lekcji, a bardzo chciałabym nie dostać gleby. Po nieudanych próbach podjęcia nauki i przygotowania na nadchodzący szkolny tydzień w końcu urządziłam sobie wieczór z kpopem. Na mojej liście królują 2ne1, Infinite, BigBang i wiele innych fajnych zespołów. Poza tym z niecierpliwością oczekuję na moją paczkę z Seulu. Nie mogę się doczekać  momentu, w którym w końcu wezmę w ręce upragnioną płytę 2ne1 wraz z plakatem <3 Mam straszną ochotę na kakao, jednak nie posiadam w domu czegoś takiego.  Muszę więc zadowolić się  herbatami, które piętrzą się na kuchennym stole. A tak dla zainteresowanych, to jest ich... z pierdyliard. Miałam zamiar spędzić dzisiejszy dzień w łóżku, jednak całkowicie uniemożliwił mi to mój kochany, niezawodny piesek. Piesek, który rano obudził mnie wskakując na łóżko. Oczywiście zepchnął mnie z niego, bo nie mogło to się skończyć inaczej, aishhhh.

 Rzeczone niewdzięczne stworzenie przespało na moim łóżku cały dzień, więc o leżeniu i jakimkolwiek odpoczynku mogłam zapomnieć, to jedno było pewne. Później musiałam umyć włosy jakieś 3 razy, żeby dokładnie zmyć z nich resztki farby. To nie było łatwe i miało zająć dużo czasu, więc żeby nie przerywać rozmowy z Minhae zabrałam laptopa ze sobą i postawiłam go na pralce. Spłukiwałam włosy odpisując Magdzie co jakiś czas. Tak, takie rzeczy tylko i wyłącznie u Nany. Resztę wieczoru zamierzam spędzić na dalszym maniaczeniu kpopu i przygotowaniu się psychicznie na ten tydzień w szkole. Zapowiada się tak źle, że nie marzę o niczym innym jak o tym, żeby wreszcie się skończył. Kolejną rzeczą, którą dla was przygotowałam w tej notce są krótkie opinie na temat tych fajniejszych książek, które przeczytałam w roku 2012.

Trylogia czasu - seria, której głównymi bohaterami są Gideon i Gwendolyn. Młodzi bohaterowie urodzili się z genem podróży w czasie, dzięki czemu mogą podróżować między różnymi epokami w historii. Jak w każdej książce tego typu mają do rozwiązania zagadkę dotyczącą pewnego Hrabiego, który zgodnie z powszechnie panującą w świecie powieści młodzieżowych regułą, jest czarnym charakterem. Książkę czyta się szybko i bardzo fajnie, zwłaszcza, że żadna z części nie jest zatrważająco długa ( z tego co pamiętam mają 200-300 stron). Jedynym minusem jest trochę za szybko rozpoczynający się związek uczuciowy między głównymi bohaterami, bo jak na moje oko właściwie wziął się trochę znikąd. W następnych częściach błąd ten został jednak umiejętnie zatuszowany i uczucia rozwijały się w miarę logicznie w upływem czasu. Ogółem przyjemna książka :)

Mechaniczny Książę, czyli druga część z cyklu Infernal Devices autorstwa Cassandry Clare, która zdobyła sobie sympatię czytelników serią Dary Anioła. Osobiście książki z tej serii odpowiadają mi bardziej, niż wspomniane wcześniej Dary Anioła, gdyż akcja Mechanicznego Księcia osadzona jest w IX-wiecznym Londynie. Książka jest zdecydowanie bezbłędną kontynuacją pierwszej części. Rozgrywają się w niej dalsze losy nocnych łowców, którzy jak zwykle muszą chronić świat, jednak tym razem za zadanie mają pokonanie armii mechanicznych demonów. Mimo że książka zaczyna się bardzo spokojnie, wydarzenia stopniowo nabierają tempa i lekturze towarzyszyło mi to samo uczucie, co przy wszystkich książkach Clare - nie mogłam oderwać się od czytania i za każdym razem przerywałam je bardzo niechętnie. Patrząc na twórczość Cassandry z biegiem czasu, widać, że jej styl trochę zmienił się od pierwszej napisanej książki, ale zdecydowanie na plus.

Cmętarz Zwieżąt jest jedną z pierwszych książek Kinga. Napisał ją podczas pobytu w domku, nieopodal którego znajdował się cmentarz, na którym pochowane były zmarłe zwierzątka dzieciaków z sąsiedztwa. Właśnie stąd pisarz czerpał inspirację do stworzenia tej powieści. Książkę kupiłam na kiermaszu za niecałe 10zł. Stwierdziłam, że muszę ją mieć, ponieważ jestem wielką fanką filmu, który został nakręcony właśnie na jej podstawie. Cmętarz jest interesujący od początku do końca. King jest mistrzem w stopniowym budowaniu napięcia, o czym zapewne przekonali się wszyscy, którzy czytali chociaż jedną jego książkę. Jeśli ktoś nie czytał, zdecydowanie powinien. Chyba najlepsza pozycja, którą przeczytałam w tym roku.

Igrzyska śmierci to tytuł, który zapewne kojarzy każdy z nas dzięki całkiem niezłej ekranizacji powieści Suzanne Collins. Nie muszę robić wprowadzenia do lektury, bo każdy dobrze wie, o czym jest ta historia. Mogę tylko powiedzieć, że książka zaskoczyła mnie bardzo pozytywnie, bo dosłownie nie mogłam się od niej oderwać. Najbardziej z trylogii moją uwagę przykuła druga część. Było w niej najwięcej kontrowersji, nieoczekiwanych zwrotów akcji, których nikt by się nie spodziewał. Jedynym minusem książki może być to, że przez popularność filmu zyskała też sporą rzeszę anty-fanów. No ale tak niestety dzieje się zawsze, gdy masy zaczynają się czymś 'jarać'. Ja osobiście zdecydowanie jestem fanką trylogii.

Pachnidło to kolejna historia, którą zapewne każdy zna dzięki bardzo popularnej ekranizacji. Pomimo że film jest niesamowity, to jednak jak to zwykle bywa, nie umywa się nawet do książki. Gdy w sierpniu 2011 spędzałam tydzień wakacji w Paryżu, odwiedziłam przy okazji muzeum perfum. Dowiedziałam się wtedy, że Patrick Suskind, przed napisaniem Pachnidła był w tym muzeum perfum na praktykach. Wszystko po to, żeby jak najlepiej poznać dziedzinę, która go ciekawiła.  Wiedzę, którą zdobył przelał później na papier w postaci książki. Powieść jest napisana bardzo obrazowo, dzięki czemu nie tylko widzimy akcję, która się rozgrywa, ale też czujemy wszystkie zapachy, które towarzyszą głównemu bohaterowi na każdym kroku.

W tym roku przeczytałam masę książek, ale gdybym miała opisać każdą z nich, zapewne spędziłabym nad tą notką przynajmniej kilka dni. Wybrałam tu powieści, na które moim zdaniem warto zwrócić uwagę, zwłaszcza, że zbliżają się święta i będzie sporo wolnego czasu. Ja osobiście w dużej mierze chcę spożytkować go właśnie na czytanie. Wiem, że długość notki może odstraszać, ale mam nadzieję, że ktoś jednak ją przeczyta. Dobranoc wszystkim :)

Bum na czerwone włosy w Korei Południowej

Sierpień 2011, moja czerwona czupryna

Jak możecie zauważyć po tytule wpisu, głównym tematem dzisiejszej notki będą czerwone włosy u Koreanek i Koreańczyków. Już jakiś czas temu w samej Polsce kolor ten stał się bardzo popularny i będąc w mieście, centrum handlowym czy w szkole, widzę coraz więcej dziewczyn z charakterystyczną ognistą czupryną. Sama kiedyś się na taką skusiłam, jednak w pewnym momencie niestety zapragnęłam powrotu do statycznego, spokojnego koloru. Głównie przez to, że czerwona barwa włosów stała się tak popularna i  na przekór 'czerwonej' modzie przefarbowałam włosy na ciemniejszy odcień. Właściwie dość często zastanawiam się nad ognistymi włosami, czy do nich nie wrócić, ponieważ darzę je ogromną sympatią i sentymentem.

Seungyeon z kpopowego zespołu KARA

W tej chwili, co prawda jestem właścicielką    zwyczajnego, może trochę rudawego, ale za to ciepłego,miedzianego brązu.Postanowiłam napisać tutaj o czerwonych włosach u Azjatek, bo ostatnio coraz częściej oglądając dramy czy kpopowe teledyski zauważam, że  własnie czerwone włosy królują również w Korei i są tam zjawiskiem dość popularnym. Jeśli ktoś interesuje się muzyką kpopową, czy innymi zagadnieniami związanymi z koreańską kulturą popularną, na pewno bum na czerwone włosy nie umknął jego uwadze. Nie znam niestety powodu, dla którego wiele Koreanek wybiera ten kolor, jednak bez wątpienia jest to całkiem ciekawe . Najbardziej sensownym, prostym i oczywistym powodem ku temu wydaje mi się jednak fakt, że takie włosy są zwyczajnie bardzo ładne i przede wszystkim nie są zwyczajne, choć nie każdemu pasują. W końcu najważniejszą rzeczą w samym kpopie jest właściwie zostanie zapamiętanym i bycie kojarzonym nie tylko poprzez muzykę, ale też przez świetny wygląd.

Koreańska aktorka Yoon Eun Hye ( Coffee prince, My fair lady, Lie to me). Właśnie w dramie My fair lady mogła pochwalić się śliczną ciemnoczerwoną czupryną

Kim Hee Sun w roli Yoo Eun Soo w dramie 'Faith' (2012) w której grała wraz z Philipem Lee i Lee Min-ho

Jeśli chodzi o Park Bom (2ne1) to w jej przypadku czerwone włosy są właściwie znakiem rozpoznawczym. Gdy poznałam 2ne1, to właśnie ona wpadła mi w oko ze względu na wyjątkowy kolor włosów, który ma właściwie od zawsze. Ja osobiście czerwone włosy u Azjatki zawsze utożsamiam z Bom.

Tiffany z zespołu Girls' Generation

   Hyunseung z zespołu BEAST

Bang Yong Guk - raper z zespołu B.A.P

Lee Hong Ki z F.T.Island

Song Ji eun z Secret

Jestem pewna, że i tak umknęło mi tutaj sporo czerwonowłosych Koreańczyków, jednak nawet po tej ilości zdjęć da się zauważyć, że ten kolor robi furorę wśród azjatyckich idoli. Zwolenniczką czerwonych włosów jest również moja przyjaciółka Minhae.

nanamik.blogspot.com

 Wszystkim życzę miłej niedzieli :)

Nudna sobota, T-ara i mandarynki

Na wstępie uprzedzam, że nie mam w notce dzisiaj do zaoferowania nic ciekawego. Jedynie opis tego, co dzisiaj robiłam. Wybaczcie, ale chyba dopadła mnie zimowa monotonia, czy coś w tym guście. Albo zwyczajnie zaawansowana jesienna depresja hmmmm......

Sobotę spędziłam jak do tej pory bardzo spokojnie, chociaż przyznam, że nie tak ją sobie wyobrażałam. Plany w mojej głowie na ten dzień były zupełnie inne, ale jak widać niestety było to tylko jednostronne założenie. Mówi się trudno. Wstałam rano, pofarbowałam włosy i zaczęłam oglądać następne odcinki Dream High 2. Obejrzałam ich jakieś 6, no i bęc. Nagle jest wieczór. Poszłam wczoraj spać późno z tego względu, że oglądałam do pierwszej w nocy powtórkę gali MAMA, o której wspominałam w poprzedniej notce. Wstałam około dziewiątej i po raz kolejny dzień przeleciał mi przez palce. Już widzę, jak jutro będę się zastanawiać, gdzie się kurcze podział mój weekend, bo minął za szybko. Najbliższym do osiągnięcia celem, który sobie stawiam, to przetrwać do czwartku, a później obijać się przez cudowne 10 czy ileśtam dni przerwy świątecznej. Po raz kolejny po oglądaniu dramy czuję się, jakby ktoś wrzucił mnie do maszyny wirującej z uczuciami. Śmiałam się, płakałam i czuje się taka... wyprana z emocji. Elementem, bez którego chyba Dream High nie miałoby racji bytu jest pan JYP, który rozśmiesza mnie, gdy tylko się pojawi. Nie ważne, co zrobi. Po prostu mnie śmieszy. Za sprawą tej właśnie dramy przekonałam się do girlsbandu T-ara, który chwilowo maniaczę. Przez cały dzień podśpiewuję sobie po cichu 'Cry Cry', 'Bo peep' i 'Day by day'. Zajęłam się też trochę koreańskim fanpage'em, bo dzisiaj jestem tam jedyną obecną adminką a lajki same się nie zbiorą. Teraz zdaję sobie sprawę, że jestem trochę zagubiona. Moja przyjaciółka, Minhae, pojechała dzisiaj bawić się i podbijać Kraków, a moje plany na dzień dzisiejszy nie wypaliły w żaden sposób. Mam nadzieję, że Gej bawi się dobrze, co nie zmienia faktu, że wolałabym mieć ją teraz tutaj i rozmawiać z nią przez skajpa. Wczoraj nie czuła się najlepiej, ale mam nadzieję, że wyjazd ze znajomymi poprawi jej humor. Rano wymarzyłam sobie, że jak już mam zostać w domu, to chciałabym przynajmniej żeby padał śnieg, tak żebym mogła się na niego popatrzeć z okna. Zgodnie z moim życzeniem niedawno zaczęło delikatnie pruszyć. Teraz śnieg pada juz mocniej. Właściwie to mało powiedziane, bo płatki tak krążą za oknem, że czuję się jakby miały zaraz wywołać prawdziwą nawałnicę. Patrzenie na wirujący za oknem śnieg podczas pisania notki jest właściwie bardzo odprężające. Dodatkowo popijam sobie na zmianę kawę z herbatą i jem mandarynki, więc nareszcie czuje się w miarę komfortowo. Nie umiem jednak do końca się odstresować. Czuję się w tej chwili bardziej jakbym pisała w pamiętniku niż na blogu, więc zaraz umieszczę na początku notki ostrzeżenie, że nie znajduje się tu nic wartościowego, co dostarczałoby czytelnikom jakichkolwiek informacji. Jedynie głupie psioczenie o niczym. Kolejną ciekawą rzeczą, w moim jakże

 monotonnym dniu był proces farbowania włosów. Praktycznie zawsze w połowie okazuje się, że jedna tubka farby mi nie wystarcza, więc tym razem przezornie kupiłam dwie. Ten sam numer i odcień, a po rozrobieniu każda z nich miała inny kolor, także tego. Pierwsza była łososioworóżowa, druga zaś jasnofioletowa. Nie mam zielonego pojęcia, o co w tym chodziło, ale moje włosy nie są ani różowe, ani fioletowe, więc moje włosy są ładnie pofarbowane, ja nie muszę dochodzić swoich praw jako konsument i wszyscy są szczęśliwi. To chyba byłoby na tyle. Plany na pozostałą część wieczoru są proste.  Posłuchać kpopu, rozmawiać ze znajomymi, odwiedzić kilka stron. Nic szczególnego. Miłego wieczoru :)

Piątek + Zakupy

Z wielkim trudem udało mi się dobrnąć do piątku :) Tydzień był bardzo ciężki, ale nareszcie dobiegł końca. Od początku lekcje strasznie mi się dłużyły i przez cały dzień myślałam, że zasnę. Wszystko przez to, że wczoraj zdrzemnęłam się w ciągu dnia. Poskutkowało to tym, że całą noc przewracałam się z boku na bok, kręciłam i praktycznie nie zmrużyłam oka. W szkole właściwie było w fajnie, pomimo kartkówki z przedsiębiorczości. Na długiej przerwie odbyło się tradycyjnie spotkanie naszej świrowej mangowej kampanii otaku, podczas którego pomagaliśmy jeść sałacie zupę i racuchy.  Przy okazji wiązaliśmy szalik Lemura w kokardkę, co było bardzo bardzo urocze. Kolejnym ciekawym aspektem dnia dzisiejszego było oglądanie profesora od historii grającego w ping ponga z 3 klasą. Co lepsze, założył się z maturzystami, że jeśli przegrają z nim mecz, to wszystkim wstawi jedynki. Historia \m/. Chwilowo gadam z przyjaciółką na skajpie i zaraz przejdę do pochwalenia się dzisiejszymi zdobyczami. Pojechałam sobie na miłe zakupy z rodzinką, z których wróciłam z wieloma różnymi łupami. O 22 na fox life leci powtórka MAMA Nareszcie w całości obejrzę moją wyczekaną koreańską galę. Umilę ją sobie zapewne sałatką grecką, pepsi i różnymi herbatkami. Przyszły tydzień będzie okropny, za to ten piątek jak do tej pory uważam za niesamowicie udany i zamierzam sprawić by był jeszcze lepszy :) Po zrobieniu zakupów poszłam na pyszny koktajl truskawkowy z czekoladą ~

Na zdjęciu obok widoczny jest zawiązany w kokardkę szalik Lemurka, a obok niego Sałata i Ania jedzące racuchy.  Dalej nie rozkminiłam dodawania zdjęć na blogspota, dlatego praktycznie wszystkie poczynania podczas tworzenia notek są u mnie czystą mieszaniną prób i błędów. Mam nadzieję, ze kiedyś to ogarnę -,-

 


Zdjęcia kilku rzeczy, które udało mi się kupić ;)

Ostatnią rzeczą, o której chciałabym tu dzisiaj napisać jest mój sen, którego opublikowanie obiecałam Minhae. Sen miałam w nocy z wtorku na środę i  była to zdecydowanie jedna z najdziwniejszych rzeczy stworzonych przez mój umysł.

Ja i moja przyjaciółka miałyśmy jechać na ślub. Udałyśmy się więc po prezent na tą okazję, który zakupiłyśmy w sklepie na wzór Home& you. Ja oczywiście znając moją manię na kupowanie kubków, kupiłam młodej parze właśnie kubek.  Następnie wszyscy goście musieli wsiąść do przedziwnego autokaru, który miał zawieźć nas w miejsce ceremonii. Jechaliśmy przez łany zbóż, pola, wsie i różne lasy, aż w końcu ujrzeliśmy gigantyczny kompleks sportowy. Po wejściu tam okazało się, że miały odbywać się zawody pływackie, a następnie po nim miejsce miał mieć ślub. Szczęśliwe pływałyśmy sobie, aż w końcu ujrzałyśmy pewnego znajomego z gimnazjum. Rozmawiałam z nim chwilę, powiedziałam mu cześć, po czym okazało się, że to właśnie on wygrał owe zawody. Po ogłoszeniu wyników na najlepszego pływaka, wszyscy goście weselni musieli pójść i przygotować się do ceremonii. Idąc korytarzem minęłyśmy drugiego pływaka, który szedł naburmuszony i wściekły. Wiedziałam, że go znam, ale za nic nie mogłam skojarzyć twarzy. Okazało się, że był to mój były chłopak, czego dowiedziałam się od przyjaciółki. Gdy wszyscy dotarliśmy na ślubną ceremonię okazało się, że panną młodą jest Sunhwa, a panem młodym Siwon. Na podest wyszedł nasz profesor od historii, który powiedział, że wszyscy mamy zachowywać się godnie i jak najlepiej reprezentować nasza szkołę, gdyż świadkiem na ślubie jest specjalny gość. Gościem tym był PIŁSUDSKI. Także moja cudowna wyobraźnia zafundowała mi sen, w którym świadkiem na ślubie koreańczyków był wąsaty marszałek *ok*. Nie wiem, co jadłam tego dnia na noc, czy co tam mi zaszkodziło, ale mam nadzieję, że nigdy więcej nie będę znowu miała takich snów.